اینجا را بیشتر دوست دارم !

گردونه

دارند مرا می برند

روی خاک خوب

برای تو

آهنگ دستهای من

جاودانه است.

.....................................

تا قبل از ذوب شدن باید از خشم شعله بگریزی. همین که اولین قطره از وجودت چکید ، دومی هم آب می شود و کم کم بخار می شوی. نیست می شوی. مردن غرور ما همینگونه است. دردت می گیرد.

.....................................

آسمان بارید

ما سبز شدیم

سبک چون بادبادک

.....................................

موضوعی خاص باید

هر گاه ،

چه برای کشیدن خط انحنای زنی

خواه نوشتن شعری باشد

یا آمیختن با گِل.

این روزها یکسر

نور سبز به زندگی می تابد.

گاهی به اشتباه فکر می کنم

خورشید هم سبز است

و می خندم.

این همه سبز

تا دیروز فقط رنگ بود

حالا که یک اندیشه شد ،

...

بی انصاف

بادکنک سبز را چرا گران کردی ؟

دوباره عاشق می شوم

همیشه کسی هست

می گوید : پاییز است

...

من اعتراض دارم

پاییز که می شود

همیشه دیر می رسم.

...

نه نمی مانم

می خواهم خودم را تکثیر کنم.

قطره قطره قطره قطره قطره...

آسمان اش شدیم

ذره ذره ذره ذره ذره...

خاک سبز ِ وطن

سرخ ، وطن

دست به دست ، گام به گام ، دوش به دوش ، روز به روز

ایران مال ماست.

رازی ،

در درونم جاری ست

میان رگهای تنم.

یک شب 

زنی از خاک و آب زنده شد !

زنده شد ، باور کن.

پشه ای روی انحنای کمرش

گویی خونش را می مکید.

تو نه اینی

و نه آنی.

تو همانی که اگر

زندگی سبز شود ،

رنگ تو بر می گردد

وگرم سیه بماند ،

تو همینی که الآنی.

 

ننگ بر آنانی که از آن هیچ جناحی نیستند و...

شب است و چهره ميهن سياهه
نشستن در سياهي ها گناهه
تفنگم را بده تا ره بجويم
که هر کي عاشقه پايش به راهه
برادر بي قراره
برادر شعله واره
برادر دشت سينه ش لاله زاره
شب و درياي خوف انگيز و طوفان
من و انديشه هاي پاک و پويان
برايم خلعت و خنجر بياور
که خون مي بارد از دلهاي سوزان
برادر نوجوونه
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتش فشونه
تو که با عاشقان درد آشنايي
تو که همرزم و همزنجير مايي
ببين خون عزيزان را به ديوار
بزن شيپور صبح روشنايي
برادر بي قراره
برادر نوجوونه
برادر شعله واره
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتش فشونه

با صدای خوش شجریان

 

تو را چه می شود ،

نمی شناسی ام مگر ؟

منم

 آشنای این سوی دیوار همسایگی

همبازی تابستان های کودکی

یار دبستانی تو

یادت هست ؟

دست به دست

دوش به دوش

ایران را سبز

آزاد ،

ایران را آباد می خواستیم؟ !

...

کجای خط مقدم آرمان هامان 

اینهمه فاصله بود ؟

...

حالا

من اغتشاشگرم

یا ، تو کودتاچی ؟